Konkursy

Projekty i Akcje

Patron Liceum

 Czesław Miłosz

 

Urodzony, jak sam mówił "w samym sercu Litwy", Czesław Miłosz jest potomkiem osiadłego tam od pięciu stuleci rodu szlacheckiego. Poeta przyszedł na świat 30 czerwca 1911r. w Szetejniach nad Niewiażą jako najstarszy syn Weroniki z Kunatów i Aleksandra Miłosza, inżyniera drogowego.

W czasie I wojny światowej wraz z matką towarzyszył ojcu, który jako oficer rosyjskiego pułku saperów budował mosty i fortyfikacje.

W 1921r. jako dziesięcioletni chłopiec Czesław rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Wilnie. Miłosz kilkakrotnie mówił, że szkoła ta wyposażyła go intelektualnie tak dobrze, że przygotowanie to wystarczyło, by stać się profesorem jednego z najlepszych amerykańskich uniwersytetów- Harvarda. Wileńskie gimnazjum poeta ukończył w 1929r. Wtedy zapisał się na Uniwersytet Stefana Batorego. Wybrał polonistykę, lecz kierunek ten przygotowywał głównie nauczycieli dla gimnazjów i odbiegał od wyobrażeń Miłosza. Dlatego też przeniósł się na wydział prawa, nie porzucając jednak polonistyki, działał w sekcji Twórczości Oryginalnej Koła Polonistów.

Debiut poetycki Miłosza nastąpił w 1930r., kiedy to na łamach "Alma Mater Vilnensis" opublikował wiersze "Kompozycja" i "Podróż". Rok później został jednym z założycieli grupy literackiej "Żagary", która początkowo działała z dziennikiem "Słowo". Jednak niejednokrotnie kontrowersyjne tematy artykułów spowodowały zerwanie współpracy z konserwatywnym pismem. W 1933 roku ukazał się pierwszy tomik poetycki "Poemat o czasie zastygłym" wyrażający nastroje katastroficzne. Miłosz otrzymał nagrodę Związku Zawodowego Literatów Polskich, a następnie został stypendystą Funduszu Kultury Naukowej, co umożliwiło mu pobyt w Paryżu i poznanie języka francuskiego.

W 1936r. poeta wrócił do Wilna i opublikował zbiór poetycki "Trzy zimy". Miłosz zaczął być postrzegany jako jeden z najbardziej reprezentatywnych artystów pokolenia katastroficznego. Wtedy też rozpoczął współpracę z wileńskim radiem, z którego wkrótce został wyrzucony za lewicowe poglądy i przeniósł się do warszawskiej rozgłośni.

Lata wojny spędził głównie w kraju, zajmując się pisaniem pod pseudonimem- Jan Syruć, angażując się w działanie kultury podziemnej i tłumacząc m.in. dzieła Szekspira. W 1945r. przeniósł się do Krakowa i wydał tomik wierszy, który powstał w czasie okupacji, noszący tytuł "Ocalenie", obrazujący przeżycia wojenne.

Poeta pracował przez sześć lat jako radca kulturalny w polskich placówkach dyplomatycznych w Stanach Zjednoczonych i we Francji. Podczas pobytu w Paryżu publikuje tom esejów "Zniewolony umysł" poświęcony analizie doby stalinizmu. W 1951r.odmówił powrotu do kraju i stał się "poetą wyklętym"- nie wolno było publikować jego wierszy, nawet nazwisko zostaje objęte zakazem cenzorskim. Wtedy też wydaje tom wierszy "Światło dzienne" oraz w języku francuskim powieść "Zdobycie władzy", której tematem jest walka o władzę w powojennej Polsce. Za tę książkę pisarz otrzymał w 1953r. nagrodę księgarzy europejskich- Prix Litteraine Europeen. Obawiając się "etykiety" twórcy antykomunistycznego, postanowił napisać powieść "Dolina Issy", będącej powrotem do lat dziecięcych poety.

Od 1958 ukazują się "Kontynenty"- zbiór szkiców o poetach różnych obszarów kulturalnych oraz tom autobiograficznych esejów "Rodzinna Europa". W latach 1962-1972 opublikowane zostają kolejne tomy poezji "Gucio zaczarowany", "Miasto bez imienia", "Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada". W 1977r. Miłosz wydał "Ziemię Ulro"- esej metafizyczno-literacki, stanowiący duchową autobiografię.

8 grudnia 1980r. w Królewskiej Akademii Szwedzkiej w Sztokholmie poeta wygłosił przemówienie laureata Nagrody Nobla, którą wręczył mu Karol XVI Gustaw, król Szwecji. Media PRL-u podały bardzo oszczędne informacje; nagrodzono przecież przeciwnika Polski Ludowej- autora, którego nazwisko objęte było zakazem cenzorskim.

Po uzyskaniu prestiżowej nagrody poeta nadal pracował nad tomikami poezji, wydał m.in. "Hymn o perle", "Nieobjętą ziemię" (1982- 1984), oraz pracował nad dalszymi przekładami ksiąg Starego Testamentu. Rok po odebraniu Nagrody Nobla poeta przyjeżdża do Polski po 30 latach nieobecności. Kilka lat później zamieszkuje na stałe w Krakowie. W 1992 roku wydany zostaje zbiór esejów "Szukanie ojczyzny" i dziennik - "Rok myśliwego".
Poeta uzyskał tytuły doktora honoris causa na uniwersytetach, m.in. w Nowym Jorku, Krakowie, Bolonii, Rzymie, Kownie, czy też na uniwersytecie Harvarda, gdzie w latach 1981-1982 był profesorem.

Ostatnia dekada to okres niezwykle intensywnej pracy twórczej: "Piesek przydrożny" (Nagroda Nike- 1998), "To" (2000), "Druga przestrzeń" (2002). 14 sierpnia 2004r. umiera Czesław Miłosz- "artysta języka, który w życiu pełnym prób i zawiedzionych nadziei użył swoich wyjątkowych talentów i moralnej odwagi, aby przedstawić wymowny komentarz na temat naszej epoki".

00 01 02 03 04 052 05 06 07
<< > || >>

Egzamin zawodowy

Licznik odwiedzin

411368
Dzisiaj
Wszystkich
19
411368

Twoje IP: 54.196.73.22
2018-08-19 18:02:36
Visitors Counter